Top
JEWEL LIGHT KLOOSTER - JIUZHAIGOU VALLEI -
HUANGLONG VALLEI - KANGDING - QINGCHENGSHAN -
TAGONG - T
AOPING DORP

 

HET JEWEL LIGHT KLOOSTER. Jewellight
Klik voor foto's

2004-10-29
Het Klooster van het Lichtend Juweel (Baoguang Si) is  ongeveer 15 km. ten noorden van Chengdu gelegen bij het plaatsje Xindu. Hier wonen en werken  ± 500 Boeddhistische monniken. De naam van het klooster kan ook als "kostbaar licht" of "goddelijk licht” worden vertaald. Het klooster, oorspronkelijk gebouwd tijdens de Han-dynastie (A.D. 25 - 220), is verschillende malen vernietigd en herbouwd. Het huidige complex is van 1856. Het tempelcomplex overleefde de Culturele Revolutie doordat  “De rode Wachten” werden verhinderd het klooster te beschadigen. In 1967 n.l. stuurde Zhou Enlai militaire troepen om het complex te beschermen.

Het klooster is een verzameling van tempelzalen die zijn verdeeld over een dozijn binnenplaatsen. De belangrijkste binnenplaats wordt overheerst door de Sheli Pagoda . De pagoda staat niet geheel loodrecht, de hogere zeven niveaus hellen lichtjes over naar links en zijn iets gedraaid ten opzichte van de onderste helft. De stenen voet van de pagoda is overdadig versierd met snijwerk. De wit gepleisterde muren van de verschillende niveaus hebben allen kleine nisjes, voorzien van een glasruitje, waarin kleine vergulde standbeeldjes van Boeddha.

In 881, aan het eind van de Tang-dynastie, vluchtte keizer Xizong voor de rebellerende troepen van Huang Chao. Vanuit Chang'an naar hier.

De Pagoda is de bewaarplaats van relikwieën van Boeddha die, tijdens de ballingschap van de keizer, in Sichuan werden ontdekt.

Ook is er een tempelzaal met 518 zeer realistisch uitgebeelde figuren op ware grote van Boeddha’s, Bodhisattva’s en Ashvats. Hier lopen de gelovigen alle figuren langs en tellen de beelden als een soort litanie.  Bij de uitgang kun je een plastik plaatje kopen van je favoriete figuur, waarop de naam van de figuur en een Buddhistische spreuk staan.

Momenteel wordt het complex stukje bij beetje gerestaureerd en het plein wat toegang geeft tot het kloostercomplex is, geheel in de moderne Chinese pleinarchitectuur, omgetoverd in een prachtig recreatiepark met diverse niveauverschillen en tientallen fonteinen, vijvers, kunstmatige watervallen, rotspartijen, bloemperken en priëlen, waar de stadsbewoners dan ook graag recreëren.

Print

terug naarde top

JIUZHAIHOU VALLEI Jiuzhaigou
Klik voor foto's

2003-11-16
Sprankelend, met een ongelofelijk palet aan natuurlijke kleuren, bied het Wolong Nature Reserve huisvesting aan vele zeldzame dieren en planten. Het is niet voor niets door de Unesco, als beschermd gebied, op de Wereld Natuur Erfgoed lijst gezet. Dit 200.000ha. grote natuurreservaat werd in 1974 gecreëerd ter bescherming van de Grote Panda. In dit gebied bevinden zich de Jiuzhaigou- en de Huanglong valleien. Hier ligt ook het Tibetaans Baima Klooster.
 
Jiuzhaigou's lappendeken van glinsterende meren werd ontdekt toen biologen enige Giant Panda's op 't spoor waren en hun leefomgeving en trekpatronen in kaart probeerden te brengen.
Biologen menen dat de meren, tussen twee ijstijden in,  zijn gevormd door calcium carbonaat in het stromende water. Toen het klimaat warmer werd, werd het calcium carbonaat actief en hechtte zich aan obstakels in het water en zo ontstonden de melkwitte, maanvormige meren.
Zo zijn er in dit gebied drie valleien ontstaan in de vorm van een Y, te weten Shuzheng, Rize en Zechowa, met een gezamenlijke lengte van ongeveer 50 km., verdeeld over drie zones.
Tegenwoordig zijn er in deze gebieden wegen en voetpaden aangelegd en busjes vervoeren de toeristen van de ene plek naar de andere. De gemiddelde hoogte  van de heuvels rond de valleien is 1800 m., maar de hellingen zijn glooiend en gemakkelijk te beklimmen, waardoor het gebied zeer geschikt is  voor langere wandeltochten. Het dichts bij de ingang van het park liggen de Shuzheng-meren (shuzheng gunhai). Van de 114 meren zijn alleen die in de bovengenoemde valleien voor het toerisme toegankelijk. De Shuzheng vallei is het grootste gebied met de meeste meren.

Legendes verhalen van Meer-meerminnen die het water kleurden met hun betoverende make-up.
Een andere legende verhaalt van de god Dake die verliefd werd op de fee Wunuo-Semo, die hoog in de MinShan leefde.
Hij schonk haar een spiegel die, door de wind uit de bergen en het water uit de wolken, gepolijst was. Op een dag liet de fee haar spiegel per ongeluk vallen. Hij brak in 114 stukken en zo ontstonden de meren van Jiuzhaigou in de Vallei van de Negen Dorpen.

De schitterende kleuren van de meren variëren van blauw en groen naar lichtbruin, donkergrijs en zacht purper. De prachtige tinten veranderen door de samenwerking van de waterplanten, de verschillende temperaturen van het water, door de manier waarop het daglicht door het water wordt gereflecteerd en door de hoeveelheid calcium carbonaat dat aanwezig is. Wat ook de reden is, er is geen twijfel mogelijk over het feit dat de natuurgoden een uitzonderlijke voorliefde hadden voor Jiuzhaigou.
Jiuzhaigou is absoluut een en al kleur. Gelegen in het Aba Autonomous Region, is het zonder twijfel een van de meest spectaculaire attracties van Sechuan.

Dichtbij Songpan ligt een vliegveld waardoor je binnen een uur vanaf Chengdu naar dit merengebied reist. Natuurlijk is dat comfortabel, maar leuker is het om met de touringcar te gaan en er een reis van drie dagen van te maken waarbij ook andere gebieden en dorpen aan bod komen en er onderweg veel te zien is. Sinds 1998 is er een behoorlijke weg van 400 km. die Chengdu met deze valleien verbind en de trip in 8 uur rijden klaart.

De naam Jiuzhaigou komt van de negen Tibetaanse dorpjes die verspreid door de valleien liggen. Bij elkaar zo'n 8000 inwoners. Het Tibetaanse Baima-volk leeft hier van de landbouw, op de terrasvormige hellingen van de bergen, en van de veeteelt van het Tibetaanse rund. Het Baima-volk verschilt van andere Tibetaanse volkeren doordat ze een ander schrift hebben voor hun taal. Ook hebben ze hun eigen religie en geloven in berggoden, als een onderdeel van het Tibetaans Buddhisme. 

Zwervend langs de randen van de Shuzheng meren is het onmogelijk om een favoriet meer te kiezen. Van de vele tientallen prachtige meren in de valleien van Jiuzhaigou, is Shuzheng de grootste en meest toegankelijke van de drie valleien en is ideaal om je ontdekkingstocht te beginnen. Verspreidt in de vallei zijn het Shuzheng-meer, het Nuarilang-meer, het Dragon-meer en het Spark-meer de grootste  attracties. De twee eerste zijn terras-meren die hun kristal heldere water over de bergrichels en via kleine watervalletjes, van het ene bekken in het andere laten overlopen. Het watergeruis is als muziek overal aanwezig.
De roomwitte richel in het midden van het Shuzheng-meer is door het heldere water duidelijk zichtbaar en lijkt werkelijk op een draak die onder het meer door kruipt. Ondertussen zoekt het water van de Shuzheng waterval, kletterend en spetterend, zijn weg naar beneden voordat het in het meer zijn rust vindt.
Overal in het rond spiegelen de wouden hun vele prachtige kleuren in het water.
Vele, met uitsterven bedreigde diersoorten zoals de Giant Panda, leven in deze bossen.
Zorgvuldig aangelegde houten wandelpaden over de ondiepe waterdelen van het meer en tot rusten uitnodigende priëlen zorgen ervoor dat men op zijn gemak dit natuurwonder in alle rust kan aanschouwen. Op minder drukke dagen zijn dit ideale picknick plaatsen.
De afzetting van het calcium carbonaat op de takken van de dode bomen in het water zorgen voor een bijzondere en abstracte schildering. De turkooisgroene, saffraangele en karmozijnrode kleuren van de vegetatie in het meer, samen met de reflecties van het kleurige woud eromheen, zorgen voor een onwaarschijnlijk mooie ervaring.
Ook een foto waard zijn de plekken met wilde bloemen, meestal rododendrons. Ook is er een overvloed aan wilde fruitbomen en struiken zoals, appel, abrikoos, haagdoorn, aardbei en bes. De vele bamboe is het voer van de Panda.

Print

terug naarde top

HUANGLONG VALLEIHuanglong
Klik voor foto's   

2003-11-16
Als het spiegelbeeld van het Yellowstone National Park in de USA en bewonderd om zijn kleurrijke, kalkstenen bekkens, ligt Huanglong (wat Gele draak Berg betekend) in het zuidelijke gedeelte van MinShan in het Graafschap Songpan en 128 km. ten zuiden van Jiuzhaigou en is ingesloten door, met sneeuw bedekte, bergpieken.
Een ongelofelijke verscheidenheid aan vegetatie gedijd hier op de kalkstenen formaties langs de vele watervallen en hete bronnen. Ook dit gebied herbergt een aantal met uitsterven bedreigde  diersoorten, o.a. de Giant Panda en de Sichuan Geelneus Aap. Het is gelegen in twee bergkloven, Huanglong en Muni. Het Huanglong deel van het park wordt bevloeid door het water van de Fujiang rivier die van de besneeuwde hellingen naar beneden stroomt via honderden kleine meertjes en poelen.

De meeste bezoekers concentreren zich in eerste instantie op het Huanglong gedeelte van het park. Bezaaid met meertjes en in de vorm van een draak heeft de Huanglong-vallei zich door de MinShan een weg gebaand. (Min bergen) Meer dan de helft van het Huanglong gebied is bos, met naaldbomen afgewisseld door loofbomen, heesters, bloemen en grasland. Hoog boven dit landschap uit torent de Snow Mountain Peak (xuelaoding) met zijn altijd besneeuwde toppen.
Spectaculair zijn de overhangende rotsen in de Danyun kloof van de Fujiang rivier.

Het Muni Gully (mu ni gau) is verdeeld in twee, parallel lopende kleine valleien met meren, de Zhaga en Erdaohai.
De heetwaterbronnen in Pearl Boiling Lake (zhuzhu hu) zorgen voor een constante watertemperatuur van 21°C, waardoor het meer een geweldig zwembad is. Het water van beide bronnen hebben een hoog mineraal gehalte en daardoor een heilzame werking op het menselijke lichaam. Het Muni Gully heeft meerdere zeer mooie meren en hier vindt men ook de Zhaga waterval. (zhaga pu bu).
Door zijn ongerepte natuur bieden de wouden van Huanglong onderdak aan honderden soorten vogels. Tijdens een wandeling door de wat hoger gelegen gedeelten, ver weg van de horden toeristen beneden, hoort men een kakofonie van vogelgezang. Normaliter zijn op vier à vijf locaties in dit gebied Panda's te vinden maar men moet geluk hebben om een glimp van deze schuwe dieren op te vangen. Nog moeilijker is het om een glimp op te vangen van een Sechuan Geelneusaap, ook een bedreigde diersoort die leeft in de ongerepte natuur van Huanglong.
Net als in Jiuzhaigou, maar wat minder nadrukkelijk, zijn er invloeden van Tibetaanse religie, cultuur en folklore in Huanglong. Naast de ingang van het park staan twee kleine stenen Pagoda's, die nog uit de Ming dynastie stammen. In de buurt van de Huanglong tempel leven nog veel gelovigen. In deze omgeving kan men ook de Body Washing Waterfall bezoeken, waarvan men zegt dat er een geneeskrachtige werking vanuit gaat als men een bad neemt.

Huanglong Town is een middelgroot Tibetaans dorp, bijna in het centrum van de Muni Gully. Men leeft er van de veeteelt van het Tibetaanse rund en van het bewerken van het land in de valleien. De grotere stad Songpan scheidt de Muni Gully van de Huanglong en is de moeite waard vanwege zijn grote stadsmuren, zijn Tibetaanse architectuur en zijn kleurrijke levendigheid.

Het klimaat van Jiuzhaigou en Huanglong is te vergelijken met het Alpengebied, koud en met laaghangende bewolking in de hogere regionen en koel en droog in de valleien. De herfst begint al vroeg in Oktober en is de beste tijd om deze gebieden te bezoeken, daar de natuur dan, met zijn  grote scala aan kleuren, op zijn mooist is. Midden Juli is er het Huanglong Tempel Festival. De etnische Qiang en Baima bevolking dragen dan hun traditionele kleding om de god van de Huanglong te eren.

Print

terug naarde top

KANGDING KANGDING
Klik voor foto's

2005-08-20
Kangding, de hoofdstad van het “Garze Tibetan Ethnic Autonomous Prefecture” is gebouwd in een nauwe kloof aan beide zijden van de Zheduo rivier. Omgeven door hoge bergen met besneeuwde toppen.
Een levendig handelsstadje, op 2560 m. en ongeveer 340 km. ten westen van Chengdu. Het stadje zelf herbergt ongeveer 10.000 mensen met voornamelijk Tibetanen en Chinezen, gemengd met mensen van het Bai-volk. De wild kolkende rivier doorkruist het stadje van west naar oost en beheerst het centrum. ’s Avonds flaneren de bewoners langs de beide boulevards en is er een levendige straathandel.

Het is de toegang tot Tibet en het handelscentrum tussen Sechuan en Tibet. Een goede autoweg verbind Kangding met Chengdu. Met de bus duurt de tocht ongeveer 8 uur, als er geen oponthoud is, en met een personenwagen ongeveer 6 uur.

Ongeveer zestig kilometer voor Kangding ligt het stadje Luding, beroemd om zijn oude ijzeren hangbrug. Op deze brug werd door het vierde regiment van het Chinese Arbeiders en Boeren Leger de Kuomintang verslagen tijdens de zg. "Lange Mars" in 1935.
De brug werd gebouwd tijdens de Qing dynastie in 1705. De brug bestaat uit 13 zware ijzeren kettingen waarover planken zijn gelegd en is ongeveer 104 meter lang en 2,8 meter breed.

De stad Kangding is beroemd vanwege de “Love song of Kangding” en het Paumashan Festival wat elke jaar in April wordt gehouden op de Paumashan, een heilige berg gelegen aan de noordkant van het stadje. Bovenop de berg staat een eenvoudige Buddhistische tempel in Tibetaanse stijl. Men kan er lopend heen, maar je kunt ook een stel paarden huren of de kabelbaan nemen.
Even buiten de stad, in het dorp Liuba, ligt het Gongga klooster. Een Tibetaans-buddhistisch klooster.
Het klooster is de moeite waard om te bezichtigen.
Iets verder en hoger in de bergen ligt het natuurreservaat “Mo Ge Tso Lake” en het “Wildman Lake”

Even buiten het stadje, langs de rivier, is een badgelegenheid en een zwembad, beiden in Chinese stijl, met heetwater bronnen.

Print

terug naarde top

QINGCHENGSHAN  QINGCHENGSHANn
Klik voor foto's

2003-11-18
Qingchengshan
De berg Qingchengshan is een van de oudste heilige bergen van het Taoïsme. Op de berg liggen verschillende tempels langs de route naar de top. Het gebied is het gehele jaar groen en is bekend om zijn serene rust.
De Jianfu tempel ligt aan de voet van de berg en is een grote goed geconserveerde Taoïstische tempel uit de Tang Dynastie. Halverwege de weg naar de top ligt de Tianshi Grot (Jianfu Gong), een tempel en school van Zhang Daolin, een beroemde Taoïstische meester die hier de leer onderwees en zijn leven weidde aan het Taoïsme. Het huidige Tianshi Grotten complex is gebouwd aan het eind van de Qing dynastie.
Tenslotte ligt in de buurt van de top de Shangqing tempel, die oorspronkelijk gesticht was in de Jin dynastie, maar de huidige tempel constructies zijn uit de Qing dynastie.

De berg ligt 65km. ten westen van Chengdu en is een goede optie voor een dagtrip vanuit de stad. Ben je niet zo'n klimmer dan kun je met een kabelbaantje naar boven om vervolgens te voet de afdaling naar beneden te maken. Ook is er de mogelijkheid om je in een soort draagstoel naar boven en/of naar beneden te laten dragen door ervaren bergmensen. Dit kost ongeveer 10 euro. Het is een spectaculaire tocht van ongeveer anderhalf uur, langs een nauwe kloof in de berg, en leid je over overhangende houten balkonnetjes en bruggetjes en langs mooie watervallen.
Aan de voet van de berg ligt het oude dorpje met dezelfde naam als de berg, Qingchengshan, waar je op je gemak kunt genieten van de plaatselijke lekkernijen.

Vanuit Chengdu gaan er elk half uur bussen vanaf het Noordelijke Busstation naar de berg. Ook vanaf het Ximen Busstation gaat er elke ochtend van 7- tot 10 uur een bus. Een kaartje kost ongeveer 1 euro. Je kunt ook eerst naar Dujiangyan en dan met een minibus voor 3 euro door naar Qingchengshan.

Print

terug naarde top

 

TAGONG DORP  (Lhagang) en TAGONG KLOOSTER. TAGONG
Klik voor foto's

2006-06-10
Tagong betekend “de favoriete plek van de Bodhisattva’s in Tibet”.
De Tagong gemeente ligt ten noordwesten van Kangding op zo’n 113 km. afstand en op een hoogte van 3700 meter.
Het is een enorme grote steppe omgeven door met sneeuw bedekte bergen en bezaaid met tenten van de herders. Het jaarlijkse paardenrace festival is  in het begin van de achtste maand van de maankalender. In dit gebied heb je de Tagong steppe, het Tagong klooster (Lhagong tempel), de Tagong Pagoda Stupa, de met sneeuw bedekte Yala berg, het Tagong Budhistische College etc..

Het Tagong klooster werd gebouwd in de Qing dynastie (1644-1911) als herdenkingsmonument voor de Han-prinsessen Wencheng en Phagspa. Het Grote Staats College van het Tibetaanse Buddhisme huisvest het Budhistische Instituut, wat ook wel “het kleine Lhasa Jokhang klooster” wordt genoemd. Het is een van de 108 tempels die in vroegere tijden tijdens de regeringsperiode van Songtse Gampo zijn gebouwd. In deze tempel is het heilige gedenkteken van de twaalf jaar oude sakyamuni (Buddha), wat door prinses Wencheng daar is gebracht toen ze op weg was naar Lhasa. Het bevat gedenktekens, witte torens, andere culturele voorwerpen en de Budhistische Heilige Schrift van de Sakya Budhistische sekte. Deze tempel is bijzonder vanwege zijn vier torens die elk in een andere kleur zijn geschilderd, respectievelijk in groen, rood, geel en wit. Er is een groot Buddha-festival van drie dagen wat elk jaar op 30 juni van de Tibetaanse kalender plaatsvindt.

Tagong
In Kangding probeer ik uit te vinden welke bus ik moet hebben om in Tagong te komen. Rondvragen heeft geen zin omdat men hier voor zonsopgang alleen Tibetaans spreekt. Gelukkig toch nog snel gevonden en wat blijkt, de bus is vrijwel leeg en ik installeer me zodanig dat ik onderweg van het landschap kan genieten. Na een poosje moet ik een raam openzetten om wat frisse lucht te krijgen. Dit keer is het geen sigarettenrook of zweetlucht maar het lijkt erop dat de uitlaat naar binnen lekt. Wel ironisch dat ik midden tussen de bergen amper frisse lucht kan inademen. Na de bergpas op 4000 meter hoogte te zijn gepasseerd, raakt de omgeving meer en meer bezaaid met stenen Tibetaanse huizen. Tegenwoordig bouwen veel Tibetanen huizen. De overheid moedigt nomaden aan zich ergens permanent te vestigen en geeft elke familie die daartoe bereid is een subsidie van 4000 yuan om een huis te bouwen.  

Ik was van plan om een dag wat rond te scharrelen in Tagong en dan weer terug te gaan naar Kangding maar het plaatsje is zo magisch dat het twee dagen zijn geworden. Ook had ik wat rust nodig om bij te komen van de busreis (een weg waar af en toe geen weg was en een oorverdovend rammelende bus) en het hoogteverschil hakten er nog al in.

De bushalte is op het plein voor het klooster in het midden van het stadje. Bij het uitstappen werd ik in het Engels aangesproken door een vriendelijke monnik. Hij kende Nederland en wilde graag wat meer met me praatten maar, zo zei hij, hij had het nu te druk met zijn gebeden. Hij stelde me voor om in de namiddag terug te komen.
Op de top van de heuvel cirkelde de reusachtige schaduw van een vogel om mijn hoofd waardoor ik  de neiging had om ineen te duiken. Misschien dat deze vogel de smaak van menselijk vlees kende, een van de traditionele Tibetaanse manieren van begraven is namelijk dat de monniken het dode lichaam in stukken snijden en aan de vogels voeren. 

Terwijl ik op het plein voor het klooster wat van de zon zat te genieten, merkte ik op dat mijn mobieltje hier volop functioneerde. China heeft echt een landelijke dekking, ook in de afgelegen gebieden. Mijn vriend belde me vanuit Chengdu en de mensen om me heen staarde naar me terwijl ik hem antwoordde. Ik geef toe, het was een nogal vreemd gezicht, naast me lag een geit te slapen en een bedelaar die op de drempel van het klooster lag had zich nog niet verroerd sinds ik hier was aangekomen.

In de namiddag nodigden de monnik me uit om hem naar binnen te volgen. Binnen zongen ze monotone gebeden en van tijd tot tijd sloeg er een op een drum en blies een ander op een trompet. In de duistere ruimte waren pelgrims bezig zich op de vloer uit te strekken terwijl ze het standbeeld van Buddha naderden. Niets om me heen dat aan de eenentwintigste eeuw deed denken.
Mijn vriend de monnik begeleide me naar een spiksplinter nieuwe stupa, even buiten het dorp achter de heuvel. Deze stupa behoorde aan een andere Budhistische sekte. Hij vertelde dat het de bedoeling was om geld te gaan vragen voor de toegang. Toegangskarma handel noemde hij dat.  Maar in deze tijd van het jaar was er niemand om kaartjes te verkopen. Hij vertelde me zijn fascinerende verhaal van zijn leven.

Hoe hij als kleine jongen naar het Tagong klooster was gekomen en de Tibetaanse Heilige Schrift had bestudeerd. Hij sprak toen geen Chinees. Toen hij twintig jaar oud was ging hij naar Lhasa en ging vandaar met een groep monniken te voet naar Nepal. Hij passeerde de grens zonder een Chinees paspoort te hebben. De meesten van de groep bleven in Nepal waar ze een soort van vluchtelingen status hadden. Daar studeerden ze aan een Tibetaans instituut de Budhistische filosofie. De meeste van de belangrijke Budhistische monniken leefden toen  in Nepal. In die tijd verbleef hij ook een poosje in Bhutan. Uiteindelijk kreeg hij een Nepalees paspoort waarmee hij naar China terug vloog. Bijna had hij toen nog een hoop narigheid gehad omdat hij was vergeten dat een van zijn studieboeken een foto van de Dalai Lama bevatte. Nu verlangt hij er naar om zijn studie in het buitenland af te maken.

Hier in Tagong is het erg duidelijk dat de Chinezen een soort van welvaart hebben gebracht. Verbeterde en nieuwe wegen, elektriciteit, telecommunicatie, een basisschool, etc. De Tibetanen lijken er erg tevreden mee. Ze weten dat het zonder Beijing een stuk moeilijker was geweest om dit te bereiken. Mijn vriend de monnik vertelde me dat de inwoners erg blij waren met de nieuwe weg, ook al moesten er een paar families voor verhuizen. Het was erg goed voor de handel, zei hij. 

Print

terug naarde top

 

TAOPING DORP  yaoping
Klik voor foto's

2006-11-08
Als je vanuit Chengdu 160 kilometer naar het noordwesten gaat, alsmaar langs de Mingjiang rivier, dan kom je bij de voet van de Dabao berg, die een hoogte heeft van ongeveer 4000 meter. Aan de overkant van de Zagunao rivier ligt een verzameling van grijze stenen huizen temidden van groene bossen.
Dat is het beschermde monument Taoping dorp, wat ook wel een Antiek Oriëntaals kasteel wordt genoemd. Dit prachtige dorp is gebouwd in 111 voor Christus. Alle huizen zijn tegen de voet van de berg aangebouwd. Deze stevige huizen werden gemaakt van aarde en stenen. Het aparte van deze huizen is dat de muren niet vlak zijn maar golvend. Dit unieke erfgoed uit de Qiang  cultuur weerstaat al twee duizend jaar regen en wind.
Naast de rivier, aan de voet van de berg trotseert het Qiang volk de ongastvrije oerelementen en creëerde een droom van aarde en stenen.
De wachttorens zijn de meest karakteristieke gebouwen van het dorp. De straatjes zijn voor het merendeel overdekt, doordat de huizen eroverheen gebouwd zijn. Wandelend door de nauwe en kronkelende doorgangen lijkt het alsof je door loopgraven gaat. De, met elkaar in verbinding staande, tunnels hebben allemaal verschillende uitgangen en de torens kunnen allemaal met elkaar communiceren.  Hoewel er maar acht toegangen tot het dorp zijn, lijken de tunnels één groot labyrint, wat vreemdelingen in de war brengt. In het duister onderscheidden we openingen in de muren voor geweren en zwaarden. Deze openingen zijn trechtervormig, binnen groter en buiten smaller, zodat het voor de vijand moeilijker was om naar binnen te schieten. Het uiterlijk van de toren bewijst dat in die tijd oorlog en vijand de  meest belangrijke onderwerpen van die tijd waren.

Het Guangrou district lag in die tijd 1 kilometer verder en Taoping Dorp fungeerde als controle- en verdedigingspost voor het Guangrou gebied. Voordien waren er zes verdedigingstorens maar vier zijn er in de loop van de tijd gesneuveld. Twee hebben de natuurelementen doorstaan. De torens zijn ongeveer dertig meter hoog en hebben negen verdiepingen. De lagere verdiepingen deden dienst als soldaten kwartier en als opslagplaats voor voedsel, drank en munitie. De hoogste verdieping was voor de uitkijk en om alarm te slaan. Als er maar iets was wat duidde op een vijand werd er een vuur op de bovenste verdieping ontstoken. De rookontwikkeling was dan op honderden meters ver in de omtrek te zien en betekende dat er versterking moest komen. Vanaf de bovenste verdieping is het hele dorp te overzien.

Een ander wonderbaarlijk iets van dit unieke dorp is het ondergrondse watersysteem, wat een van de voorlopers is van de antieke Chinese waterarchitectuur. De water doorvoeren zijn gemaakt van plaatselijke natuurlijke materialen, waar ook alle gebouwen van zijn gemaakt. Blauwe leisteen. Het water van de Dabao berg wordt op deze manier bij elke familie van het dorp gebracht. In tijden van oorlog kon men door  middel van het verplaatsen van een afdeksteen bij het water komen maar het gangenstelsel ook gebruiken als vluchtweg en voor het verzenden van boodschappen. Dit watersysteem maakten het voor de dorpsbewoners mogelijk om zeer lange belegeringen te weerstaan. Ook was het zeer nuttig bij brand. Als er brand uitbrak in het dorp kon iedereen beschikken over water en daardoor elkaar helpen de brand te blussen. Dit watersysteem fungeerde ook als een natuurlijke airconditioner.

Het Qiangvolk was zeer bedreven in de aanleg van watersystemen. Het gebruik van kleine stenen om het water te distribueren en de aftakkingen van de waterwegen bewijst de slimheid van het volk. Deze speciale methode die werd gebruikt om het water tijdens de hoogwaterperiode en tijdens de laagwaterperiode te regelen, herinnerd ons aan het Dujiangyan irrigatie systeem even buiten Chengdu. Het verhaal dat Li Bing, die dit systeem bouwde, en zijn zoon, die het afmaakte, tot het Qiang volk behoorden is dus waarschijnlijk waar.

Print

terug naarde top